Park
Jest to park krajobrazowy, typu angielskiego o powierzchni 21 ha. Rozciąga się na trzech pagórkach, a jego walory krajobrazowe wzbogaca czterohektarowe lustro wody. W parku rośnie ponad tysiąc starych drzew, głównie klonów, dębów, lip, jesionów, świerków i kasztanowców. Z rzadszych okazów warto wymienić trójiglicznię, lipę szerokolistną i płaczący jesion. Cztery drzewa uznano za pomniki przyrody. Dwa dęby, nazwane "Zygmunt" i "Eliza" (ok. 280 lat) oraz dwa jesiony "Szwoleżer I" i "Szwoleżer II".
Ślady pierwotnego założenia parkowego pochodzą z końca XVII w. i łączą się z działalnością Jana Dobrogosta Krasińskiego, który zbudował dwór. W XIX w., po zbudowaniu neogotyckiego zameczku, zgodnie z romantyczną
modą, park przekomponowano i upiększono. Gen. Wincenty Krasiński przywoził ze swych zagranicznych wojaży sadzonki drzew i krzewów. Musiała to być przestrzeń uprządkowana, skoro w 1843 r. po przyjeździe z Drezna, odbyło się tu wielkie przyjęcie weselne Zygmunta i Elizy połączone z festynem dla 4 tysięcy gości. Eliza, która pierwszy raz zobaczyła Opinogórę była urzeczona parkiem. Ostateczny kształt parku, wraz z wytyczeniem ciągów komunikacyjnych nakreślił Walerian Kronenberg w 1895 r. Park dzielił się na trzy strefy - park krajobrazowy między zamkiem a kościołem, sad i ogród nad stawem oraz zwierzyniec. Na terenie parku znajduje się szereg obiektów i miejsc zabytkowych jak oficyna, miejsce po dawnym dworze, pomnik Zygmunta Krasińskiego, ławeczka Amelii Załuskiej, kamienne meble, pomnik Bolesława IV, dom ogrodnika i dom z podcieniem.
Miejsce po dawnym dworze Krasińskich zlokalizowane jest w pobliżu pomnika Zymunta Krasińskiego. Historia dworu w Opinogórze sięga XV w., kiedy książęta mazowieccy zbudowali tu pierwszy dwór myśliwski. Nie wiadomo czy stał on w tym samym miejscu, ale na pewno w tym miejscu stał dwór z XVI w. zbudowany przez Jana Dobrogosta Krasińskiego, a po nim drugi z poł. XVII w. Ten ostatni dotrwał do pocz. XX w. i w nim mieszkał poeta ilekroć odwiedzał Opinogórę. W 1913 r. dwór rozebrano z zamiarem postawienia w miejscu nowego. Projekt nowego dworu wyłoniono na drodze konkursu ogłoszonego w 1908 r. Pierwszą nagrodę przyznano wówczas projektowi arch. Józefa Gałęzowskiego. Do realizacji jednak nie doszło wskutek zniszczenia Opinogóry podczas I wojny światowej. Konkurs w okresie międzywojennym stał się inspiracją do poszukiwań tzw. "stylu polskiego" w architekturze
Pomnik Zygmunta Krasińskiego został odsłoniety w 1989 r. w 130 rocznicę śmierci poety. Jego autorem jest Mieczysław Welter. Jest to jedyny pomnik poety w kraju. Zgodnie z założeniami konkursu rzeźba ma charakter kameralny, przedstawia poetę - hrabiego, który powraca zarówno do Opinogóry, jak i własnych wspomnień związanych z tą miejscowością.
Marmurowa ławeczka ustawiona na osi pomnika, wykonana została w 1832 r. na zamówienie Amelii Załuskiej. Na frontowej ścianie ławeczki wyrzeźbiony jest napis: "Niech pamięć moja zwsze ci będzie miła". Był to prezent dla Zygmunta Krasińskiego wystawiony na jego przyjazd z Genewy do Opinogóry. Amelia, daleką krewna poety była jego pierwszą miłoscią. Według relacji gości odwiedzajacych Opinogórę należy wierzyć, że każdy, kto dziś na ławeczce siądzie, ten się zakocha.
Powszechne w parkach romantycznych kamienne meble i siedziska zachowały się również w parku opinogórskim. Świadczą one o tym, ze przestrzeń ta była świadomie komponowana jako zamknięty zespół romantyczny. Kamienny fotelik pod starym modrzewiem, przy furtce prowadzącej do kościoła, nazywany jest "fotelikiem Cieszkowskiego". Ten znakomity filozof był przyjacielem Zygmunta i odwiedzał go w Opinogórze.