Oficyna
Oficynę budowano w tym samym czasie co zameczek, tj. w pierwszej połowie XIX wieku. Być może powstawała ona w oparciu o projekt tego samego architekta. Wskazują na to podobne motywy dekoracyjne obu budowli.
W końcu XIX stulecia oficynę zmodernizowano, a na początku XX wieku rozbudowano. Budynek został poważnie uszkodzony w czasie obu wojen. Potem oficynę przebudowano i pozbawiono cech stylowych. W roku 1990 zrekonstruowana budowla została włączona do kompleksu muzealnego.
Na piętrze budynku znajduje się biblioteka muzealna, natomiast parter zajmuje podzielona na dwie części ekspozycja.
Pierwsza z nich poświęcona jest rodzinie Krasińskich. Prezentowana jest tu galeria portretów wybranych członków rodu oraz liczne fotografie i pamiątki. Na uwagę zasługują m.in. oryginalne zdjęcia przedstawiające Zygmunta Krasińskiego na łożu śmierci, pierścień rodowy poety, pisany przez niego list, tłoki pieczętne oraz talerze i sztućce z zastawy herbowej Krasińskich.
Drugą część ekspozycji stanowi prezentacja legendy napoleońskiej, obecnej w domu Krasińskich ze względu na ojca poety, gen. Wincentego Krasińskiego. Służył on bowiem pod komendą cesarza Napoleona. Prezentowane tu dziewiętnastowieczne malarstwo batalistyczne, grafiki i ryciny przedstawiają wybrane sceny z kampanii napoleońskich. Wśród pokazywanych na wystawie pamiątek można zobaczyć tekę Napoleona I, zdobytą przez Kozaków podczas przeprawy przez Berezynę, książkę pochodzącą z księgozbioru cesarza, serię talerzy ze scenami bitew napoleońskich, okolicznościowe medale oraz broń.
Część sal oficyny wykorzystywana jest na wystawy czasowe o różnej tematyce. W połowie 2010 planowane jest otwarcie ekspozycji prezentującej malarstwo Juliusza, Wojciecha i Jerzego Kossaków.